Gorski vuce, Veljko s' Vucijaka,
vucica te porodila ljuta
i majcinim zaklinjala ml'jekom -
da se nikom ne sklanjas sa puta!
Dva ti srca u grudima biju,
dva imena tvoju licnost krase:
krsteno je Petrovic hajduka,
a junacko od gorskoga vuka!
To je tvoja sudba donijela,
il' visnjega to b'jese odluka
(Kad se hajduk pretvori u vuka -
mora da je dusmanima muka!).
Obis'o si sva ratista redom -
Kordun, Bosne, Banije i Like -
i branio bratski srpski narod
od najezde ustaske velike.
Cica zima, za rat nije ora,
Veljko nije kod svog Prnjavora,
vec s' vucima ratuje kod Knina:
tu se brani Srpstvo i Krajina!
A kako se na Kasicu bije -
svijet ovo jos vidio nije:
Puske prste, nozi sijevaju,
rukama se grkljani cupaju,
zubi skripe, oci ispadaju
i d'jelovi t'jela otpadaju,
mrtva t'jela na ziva padaju.
Nebo pjeni, a zemlja se stresa
od jauka zivog ljudskog mesa.
Veljko ranjen - na grudima rupa,
on posrce, ali ne odstupa!
Ide naprijed, krvavije' saka
i zavija k'o vuk s'Vucijaka!
Veljko vice, planina se trese:
Napr'jed, za mnom - to je zemlja nasa!"
Prepoznase naredbu vukovi:
- Danas nista nema od ustasa!
Komandu je druzba razaznala -
to je ona od Cara Lazara,
na Kosovu sto bijase prvi
ne bojec' se ni smrti, ni krvi!

 

Smrtno ranjen u ljutome boju
srce tvoje izdrzalo nije -
al' si, Veljko, post'o srpski junak -
istog dana od drzave dvije.
Doktorima sa Akademije
teze jutro osvanulo nije:
zeljeli su izvidat' junaka
od otrovnih dusmanskih metaka.
Al' preminu, umre junak pravi,
Krajina se u tugu obavi
i cijela Srpska Republika -
ode junak - nas ponos i dika!
Sa njim pade pet vjernih vukova
zalice ih vjecno zemlja ova.
Al' stig'o je junak prije smrti
strasno breme sa Srba da sprti:
Da odbrani dvore Jankovica,
div-junaka iz turskog zemana,
svoga brata po vjeri i krvi!
Sad si Veljko, do Stojana prvi!
Al' ne brini ni za svoje dvore -
od vukova ostaju vucici,
od hajduka mladi hajducici!
Vr'jeme lomi, obara i dize
i junacko vr'jeme opet stize:
Potomci ce Stojan Jankovica,
zastititi dvor Milankovica!
Kud si, Veljko, pros'o s' vukovima -
tu je lako sad zivjet' Srbima:
tu se srpska trobojnica vije -
isto kao u srcu Srbije.
Tvoje ime u srpskom narodu
danas, Veljko, kao sunce sija -
ti si junak Obilica kova -
ti si nova srpska istorija.

Neka ti je vječna slava, od srpskog roda HVALA
Počivaj u miru naš veliki sine